KANKER ALS KANS
Uit eigen ervaring weet ik dat een ‘tumoristische’ diagnose aanvankelijk niet op de lachspieren werkt, maar heel vervreemdend aan kan komen. Ik, kanker? Wat krijgen we nou? Dat kan toch niet? Paniek? Reddeloos verloren? Slachtoffer? Wat te doen? Vechten?
Wel eens overwogen dat kanker ook met andere ogen bekeken kan worden? Hoe moeilijk en vreemd dit in eerste instantie ook lijkt, elke zo genaamde ernstige ziekte - dus ook kanker - herbergt nieuwe mogelijkheden in zich.
Als ik de regie in mijn leven zelf in handen wens te nemen is kanker een uitnodiging om
· wakker te worden voor wat nu werkelijk aan de orde is,
· me te herinneren dat ik van oorsprong een soeverein wezen ben dat het recht heeft, het waard is en in staat is zichzelf te helen,
· me te herinneren dat ik een alleskunner ben,
· de ketens van mijn (on)bewust geprogrammeerde beperkingen te verbreken,
· me te herinneren datik mijn helende kracht kan gebruiken om een hoger niveau van bewustzijn te bereiken,
· ons allemaal te herinneren dat wij kanker pas kunnen uitbannen als wij de liefde kunnen opbrengen om Moeder Aarde te helen.
Indien we bereid zijn onverschrokken en liefdevol de focus op onszelf te richten, doorbreken we een aantal vooroordelen en vastgeroeste denkpatronen m.b.t. kanker en gezondheid. Ik organiseer en begeleid helingweken waarin we dit gaan doen. Deze weken omvatten een complementaire aanpak waarin we essentiële, soms diep verstopte, oorzaken van kanker gaan opsporen. De belangrijkste aandachtsgebieden zijn emoties en gevoelens, overtuigingen en gedachten, micro-organismen en elementalen, onbewuste traumatische herinneringen, intenties.
Centraal staat het bewustzijn dat we pas werkelijk kunnen helen als we bereid zijn Moeder Aarde te helen. Want wij hebben onze Oermoeder - het fundament waaruit ons lichaam is samengesteld - door de eeuwen heen zo ernstig verziekt dat wij onmogelijk kunnen helen/genezen als we haar niet helen. En in dit helingproces hebben we elkaar nodig.
We zijn niet reddeloos verloren en hoeven ook niet te vechten. Paniek en chaos mogen worden losgelaten en ingeruild voor het innerlijke besef dat we een prachtige taak hebben: we mogen onszelf als heler beschouwen in plaats van als slachtoffer. En ..... we kunnen hiermee daadwerkelijk aan de slag - nu, onmiddellijk en onvoorwaardelijk - samen met anderen die hun liefde en kracht willen delen.